Kitap Parası

Nermin Teyze emekli. Kızı üniversitede okuyor.

Bir akşam telefonu çalıyor.

“Anne… hoca bir kitap istedi de… İngilizce. Biraz pahalıymış. Paramız varsa alayım, yoksa boş ver, bir şekilde bakarım.”

Nermin Teyze kızının sesinden anlıyor.

Kitap lazım.

“Sen merak etme kızım, bir çaresine bakarız.”

Telefon kapanıyor.

Nermin Teyze oturup düşünüyor.

“Ben şimdi bu kıza nasıl para bulacağım?”

Bir süre sonra Facebook’ta daha önce gördüğü Günlükİşler.net aklına geliyor. Girip mahallesindeki ilanlara bakıyor.

Bir de ne görsün?

Karşı köşedeki aile birkaç saat çocuklarına bakacak birini arıyor.

“E bunu ben yaparım ki…”

Ertesi gün gidip konuşuyorlar. Anlaşıyorlar.

Birkaç gün sonra kızı yine arıyor:

“Anne, kitabı alabildik mi?”

Nermin Teyze gülüyor.

“Al kızım al. Sen dersine bak.”

Bazen insanın aradığı iş çok uzakta değildir.

Belki de aynı mahallededir.